
носок

бочка

сон

лейка

кино

мозок

нарды

пматаелян

дом

чайкосолыблилярд

телевизор

узор

рисовавать

зновияо

главноекладнадбвенойматъ

сумойитска

пилигрим

розетка

триаимдванольшонтикеникя
Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր, վեցերորդ դասարան

носок

бочка

сон

лейка

кино

мозок

нарды

пматаелян

дом

чайкосолыблилярд

телевизор

узор

рисовавать

зновияо

главноекладнадбвенойматъ

сумойитска

пилигрим

розетка

триаимдванольшонтикеникя
Նետաձգությունը աշխարհի ամենահին արվեստներից է։ Այն առաջացել է հազարավոր տարիներ առաջ և օգտագործվել է որսի ու պատերազմների ժամանակ։ Հին ժամանակներում լավագույն նետաձիգները համարվել են ուժեղ և խիզախ մարտիկներ։

Նետաձգությունը նաև կարևոր դեր է ունեցել լարային գործիքների ստեղծման պատմության մեջ, քանի որ աղեղի լարի ձայնը մարդկանց գաղափար է տվել երաժշտական լարային գործիքներ ստեղծելու համար։
Նետաձգությունը աշխարհի ամենահին արվեստներից է։ Այն առաջացել է հազարավոր տարիներ առաջ և օգտագործվել է որսի ու պատերազմների ժամանակ։ Հին ժամանակներում լավագույն նետաձիգները համարվել են ուժեղ և խիզախ մարտիկներ։
Այսօր նետաձգությունը հայտնի մարզաձև է, որը զարգացնում է ճշգրտությունը, ուշադրությունը և կենտրոնացումը։
Մի անգամ մի երիտասարդ տղա, ով իրեն շատ դժբախտ էր համարում, եկավ ծեր իմաստունի մոտ և ասաց, որ իր դժվար, ծանր կյանքի մեջ իմաստ չի տեսնում:
Նա երկար բողոքում էր կյանքից, որը, իր կարծիքով, դաժան է և անարդար։ Իսկ իր ամեն մի տխուր մենախոսությունից հետո նա չէր մոռանում բացականչել. «Ինչի՞ համար եմ ես այսքան դժբախտ, ինչո՞ւ է իմ կյանքում ամեն ինչ շատ ավելի վատ, քան մյուս մարդկանց մոտ»։
Այդպես շարունակվեց մի քանի օր։
Երբ իմաստունը հոգնեց ամեն անգամ այդ նվնվոցը լսելուց, նա երիտասարդին ուղարկեց աղ բերելու։ Իսկ հետո խնդրեց այդ մի բուռ աղը լցնել ջրով լի բաժակի մեջ և խմել։
-Ո՞նց է համը, – հարցրեց իմաստունը, երբ տեսավ, որ երիտասարդը համից ծամածռում է դեմքը։
-Դա սարսափելի է և զզվելի,- ասաց երիտասարդը:
Իմաստունը միայն ժպտում է և խնդրում մի անգամ էլ վերցնել մի բուռ աղ։
Նրանք լուռ հասան մոտակա լճին։ Իմաստունը հրամայեց երիտասարդին աղը լցնել լճի ջրի մեջ։
-Իսկ հիմա խմիր այդ ջրից և ասա՝ ինչ զգացիր։
-Մաքուր, թարմ և շատ համեղ ջուր է, – ասաց երիտասարդը, – և ես բոլորովին էլ չեմ զգում աղի համը։
Այդ ժամանակ իմաստունը, նստելով երիտասարդի կողքին, գրկում է նրան և ասում. -Ցավը մեր կյանքում մաքուր աղն է, ոչ ավել և ոչ էլ պակաս։ Ցավի քանակը միշտ կմնա անփոփոխ։ Սակայն մեր կողմից զգացած ցավը կախված է տարայի ծավալից, որի մեջ մենք այն լցնում ենք։
Այսպիսով, երբ մենք տառապում ենք և ցավից գալարվում, միակ բանը որ մենք կարող ենք անել այն է, որ մեր կյանքը լցնենք բազմազանությամբ և իմաստով, նաև շատ բաներին նայենք ավելի լայն հայացքով։ Պետք է դադարել լինել բաժակի նման։ Պետք է լիճ դառնալ։
Առաջադրանքներ
3․1 Համաձայնե՛ք կամ մի՛ համաձայնեք՝ Ձեր պատասխանը հիմնավորելով առակից բերված համապատասխան հատվածներով և Ձեր վերլուծությամբ։ Իմ կարձիքով այս առակը նրա մասին է որ, նայի ամեն ինչին ավելի խորը, և դւ կտենաս որ ամեն ինչ այնքանել վադ չի։ Արևը լույս է տալի լավ է, լույս չի տալին էլի լավ է։ԵՎ կյանքի ամենավատ պահերին դու պետկա տեսնես լավը։
1. Թվերը դասավորե՛ք աճման կարգով. -7,21,0,-40,-6,28,30,-2
– 40,– 7, – 6,– 2, 0, 21, 28, 30,
2. Թվերը դասավորե՛ք նվազման կարգով. 50,-37,88,29,-67,-33,-18
88, 50, 29,– 18,– 33, – 37, – 67,
3. A կետից դեպի B կետն է ուղևորվել բեռնանավը, որի արագությունը 8 կմ/ժ է։ 8 ժ հետո նույն երթուղիով ուղևորվել է շոգենավը, որի արագությունը 24 կմ/ժ է։ Որքա՞ն է A և B կետերի հեռավորությունը, եթե շոգենավը B կետն է հասել բեռնանավից 16 ժ շուտ:
1)8 կմ/ժ × 8 ժ = 64 կմ
2)64 + 128 = 192 կմ
3)24 − 8 = 16 կմ/ժ
4)16 ժ × 8 կմ/ժ = 128 կմ
5)192 ÷ 16 = 12 ժ
6)24 × 12 = 288 կմ
4. Ի՞նչ թիվ պետք է գրել աստղանիշի փոխարեն, որպեսզի ստացվի հավասարություն.
ա) * + 8 = –1
x=-9
դ) * + 7 = –11
x=-18
է) 5 + * = 3
x=-2
բ) –3 + * = –6
x=-3
ե) * + 2 = –10
x=12
ը) 25 + * = 20
x=-5
գ) –8 + * = –10,
x=-2
զ) * + 20 = 9
x=-11
թ) –5 + * = –11
x=-6
5. Կատարե՛ք հանում.
ա) 34–(–7)=-27
գ) 101 – (–8)=-93
ե) 29 – (–11)=-18
է) –70 – (–14)=-56
բ) –48–(–25)=-23
դ) –17 – (–34),=-17
զ) –52 – (–2)=-50
ը) 82 – (–3)=-79
6. Գտե՛ք գումարը.
ա) (–11) + (–2) + 6 + 5 + (–7)=-9
գ) 22 + (–14) + (–30) + (–15) + 19=-18
բ) 8 + 14 + (–21) + (–36) + (–1)=-36
7.Կատարե՛ք գումարում.
ա) 3,82 + 41,705 = 45,525
բ) 0,921 + 4,8 = 5,721
գ) 8,903 + 152,9 = 161,803
դ) 0,0032 + 1119,69 = 1119,6932
ե) 5,51 + 6,36 = 11,87
8. Լուծե՛ք հավասարումը.
ա) x – 0,99 = 0,01
գ) x – 8,64 = 0
ե) x – 0,3 = 1
բ) 4,52 = x – 10,48
դ) 20,3 = x – 0,45
զ) 17,4 = x – 11,2

Однажды, в конце весны 1505 года, был тихий, тëплый и туманный день. Солнце просвечивало сквозь облака тусклым светом, с тенями нежными, тающими как дым. Это был любимый свет Леонардо. Он утверждал, что этот свет даëт особенную прелесть женским лицам.
«Неужели не придëт?» – думал он о той, чей портрет писал почти три года, с небывалым
для него постоянством и усердием.
Он приготовил мастерскую для еë приëма. Джиованни, ученик
Леонардо, украдкой следил за ним и удивлялся тревоге ожидания, почти нетерпению, которые были несвойственны всегда спокойному учителю.
Всë было готово, а она всë ещë не приходила. Джиованни видел,
как увеличивалась нетерпеливая тревога учителя.
Вдруг Леонардо насторожился. И Джиованни, хотя сам ничего
ещë не слышал, по лицу учителя понял, что это – она.
Сначала со смиренным поклоном вошла монахиня Камилла, которая жила у неë в доме.
Вслед за Камиллою вошла та, которую здесь ожидали все, – женщина лет тридцати, в простом тëмном платье, с прозрачно-тëмной
дымкой, опущенной до середины лба, – мона Лиза Джиоконда.
В течение трëх лет при каждом еë появлении Джиованни испытывал удивление, подобное страху, как перед чем-то призрачным
(երևութական). Иногда объяснял он это чувство тем, что привык
видеть еë лицо на портрете, а искусство учителя так велико, что
живая мона Лиза кажется ему менее естественной, чем изображëнная на полотне. Но тут было и что-то другое, более таинственное.
Ему казалось, что не только изображëнная на портрете, но и сама
живая мона Лиза становится всë более и более похожей на Леонардо
да Винчи. И главная сила сходства заключалась не столько в самих
чертах, сколько в выражении глаз и в улыбке. Он вспоминал с необъяснимым удивлением, что эту же самую улыбку видел на многих других лицах, которые писал, рисовал и лепил учитель, ещë не
зная моны Лизы, – как будто всю жизнь, во всех своих созданиях,
искал он отражение собственной прелести и наконец нашëл в лице
Джиоконды.
Порой, когда Джиованни долго смотрел на эту общую их улыбку, ему становилось жутко, почти страшно, как перед чудом: действительность казалась сном, сон – действительностью. Казалось,
будто мона Лиза была не живой человек, а существо, подобное
призракам, вызванное волей учителя. Мона Лиза смотрела с улыбкою, полною тайной, как тихая вода, совершенно прозрачная, но
такая глубокая, что сколько бы ни смотрел, дна не увидишь.
Арес — древнегреческий бог войны, ярости и жестоких битв. Он символизировал силу, агрессию и разрушение на поле боя. В отличие от Афина, которая представляла умную и стратегическую войну, Арес олицетворял хаос и ярость сражений.
Арес был сыном верховного бога Зевс и богини семьи и брака Гера. Он жил на горе Олимп вместе с другими богами. Его символами считались меч, копьё, щит, шлем, а также животные — волк, кабан и орёл.
Арес был очень вспыльчивым и агрессивным богом. Многие боги его не любили, потому что он наслаждался битвами и разрушением. Даже Зевс иногда говорил, что Арес — один из самых неприятных богов Олимпа.
Арес был влюблён в богиню любви Афродита, хотя она была женой бога кузнецов Гефест. У Ареса и Афродиты родились дети: Фобос (бог страха), Деймос (бог ужаса) и Гармония (богиня согласия). По одному мифу Гефест сделал невидимую металлическую сеть и поймал Ареса и Афродиту вместе, после чего позвал других богов, и они смеялись над ними.
Во время Троянская война Арес помогал троянцам. Однако герой Диомед с помощью Афины смог ранить Ареса копьём, и бог войны был вынужден уйти с поля битвы и вернуться на Олимп.
Хотя Арес был богом войны, в Древней Греции его почитали меньше, чем других богов. Зато у римлян похожий бог войны — Марс — был одним из самых важных богов, и в его честь даже названа планета Марс.
Статуя Зевса в Олимпии — одно из Семи чудес Древнего мира.
Она находилась в городе Олимпия в храме Зевса. 435 г. до наши эры ,высота 12 метров
Статуя изображала Зевса, сидящего на троне.
Статуя считалась чудом из-за огромных размеров, красоты и мастерства исполнения.
Дата: Автор: anjelableyanВ Բնագիտություն 6-րդ դասարան 2024-2025
Մեր շուրջը գտնվող մարմինները մեկուսացված չեն և շատ հաճախ ազդում են մեկը մյուսի վրա, ինչի շնորհիվ ձեռք են բերում արագություն կամ փոխում են այն:
Հաստատուն արագությամբ հավասարաչափ շարժում հազվադեպ է լինում: Հաճախ մարմինները շարժվում են անհավասարաչափ. շարժման ընթացքում նրանց արագությունը մեծանում կամ փոքրանում է:
Օրինակ սեղանի վրայով գլորվող գնդի բախումը սեղանի վրա դրված անշարժ գնդի հետ: Բախման հետևանքով երկու գնդերն էլ փոխում են իրենց արագությունները. շարժվող գնդի արագությունը փոքրանում է, իսկ անշարժ գունդը սկսում է շարժվել:
Դիտումներն ու փորձերը ցույց են տալիս.
1. Մարմնի արագությունը փոխվում է միայն այն դեպքում, երբ նրա վրա ազդում են այլ մարմիններ:

Օրինակ
Ֆուտբոլիստը ոտքի հարվածով կարող է շարժման մեջ դնել գնդակը, կանգնեցնել այն կամ փոխել գնդակի շարժման ուղղությունը:
2. Ոչ մի մարմին չի կարող միակողմանիորեն ազդել այլ մարմնի վրա առանց իր վրա կրելու նրա հակազդեցությունը:
Բոլոր մարմինները իրար վրա ազդում են փոխադարձաբար, այսինքն փոխազդում են:
Օրինակ
Երբ նկարում պատկերված տղաները, պարանը ձգելով, ազդում են իրար վրա, այդ դեպքում սկսում են շարժվել երկուսն էլ:

Դիտարկենք երկու փորձ սայլակներով.
ա. Սայլակներից մեկին ամրացված է առաձգական թիթեղ, որը ճկված է և կապված թելով: Եթե այրենք թելը, թիթեղը կուղղվի, բայց սայլակը կմնա անշարժ:

բ. Առաջին սայլակի դիմաց դնենք երկրորդ սայլակը: Եթե այրենք թելը, երկու սայլակներն էլ կսկսեն շարժվել միմյանց հակառակ ուղղություններով:

Մարմինները կարող են փոխազդել ոչ միայն անմիջականորեն հպվելիս, այլև` որոշակի հեռավորության վրա:
Օրինակ
Երկիրը ձգում է ոչ միայն իր վրա գտնվող մարմիններին, այլ նաև այն մարմիններին, որոնք գտնվում են որոշակի բարձրության վրա: Մագնիսը ձգում է իրենից որոշ հեռավորության վրա գտնվող երկաթե մեխերը և այլն:

Ազդեցությունը քանակապես բնութագրելու համար օգտագործում են ուժ ֆիզիկական մեծությունը:
Օրինակ
Երբ մենք հրում ենք սեղանի վրա գտնվող չորսուն, ասում ենք, որ մեր կողմից չորսուի վրա ուժ է ազդում:
Մենք մարմնի վրա կարող ենք ազդել տարբեր ուղղություններով, հետևաբար` ուժն ուղղություն ունի:

Ուժը նշանակում են F (էֆ) տառով: Ինչպես ցանկացած ֆիզիկական մեծություն՝ ուժը նույնպես կարելի է չափել: Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ընտրել չափման միավոր և չափողսարք: